Terapia światłem
Kiedy pewne typy chronicznego zapalenia skóry nie ustępują po zastosowaniu konwencjonalnych kortykosteroidów albo kuracji smołą pogazową, wielu lekarzy zaleca zastosowanie promieni ultrafioletowych ze sztucznego źródła światła. Podczas zabiegów światłoterapii objęte chorobą rejony ciała pacjentów naświetlane są przez określony czas promieniowaniem ultrafioletowym kwarcówki. W prawie wszystkich przypadkach objawy skórne ustępują w znacznym stopniu w ciągu kilku tygodni.
Terapia światłem, mimo iż wyraźnie skuteczna, ma pewne wady. Przy 4-8 zabiegach miesięcznie kuracja może być zbyt czasochłonna dla pacjenta, a do tego względnie kosztowna. Terapia światłem sprzyja też przedwczesnemu starzeniu się skóry i zwiększa ryzyko rozwinięcia się raka skóry. Niekiedy w ciągu roku dochodzi do nawrotów. W przypadkach ostrych albo uporczywych leczenie można uzupełnić farmakoterapią. Terapia światłem uzupełniona środkiem doustnym, psoralenem, daje dobre rezultaty długotrwałe, ale niesie ze sobą dodatkowe ryzyko. Leczenie psoralenem może u niektórych pacjentów wywołać problemy z wątrobą, konieczna jest więc ścisła kontrola lekarska. Kobiety w ciąży powinny w ogóle unikać terapii światłem uzupełnionej środkami farmakologicznymi, gdyż psoralen może wywołać uszkodzenia płodu. Kobiety przechodzące taką kurację powinny odczekać parę miesięcy po jej zakończeniu, zanim zdecydują się na zajście w ciążę. Niektórzy usiłują uniknąć wizyty w gabinecie lekarskim albo szpitalu, poddając się działaniu promieniowania ultrafioletowego w solariach. Nie będą to jednak promienie działające leczniczo.